Alan G., 55 yaşında

Hastalar bilgilendirilmelidir. Alain G., Mart 2006 55 yaşında olmanın ve ihtiraslı bir iş yaşamının etkisiyle küçük bir kalp sorunu yaşadım, bu da beni sağlığımla daha fazla ilgilenmem için cesaretlendirdi. Ocak 2001'de, aile hekimimi ziyaret ettim, bana bir PSA testi yapmasını istedim. Sonuç: 15. Bir ultrason taraması yapıldı, dikkate değer bir nodül görülmedi. Prostat hipertrofisinin ağız yoluyla tedavisine başlandı. Sonraki 6 ay bir ürologa gitmedim. PSA 25 çıkınca, biyopsi ile de tanı doğrulanınca korktuğumun başıma geldiğini anladım. Ekim 2001'de 35 seanslık konformasyonel radyoterapiye başladım. hastaneye gidiş geliş çok yorucu ve zorlayıcıydı. Yan etkilerle yaşamak zordu, ancak tedavi iyi sonuç verdi. 12 ayın sonunda PSA ilk kez 0,5 minimum düzeyine ulatı. Bundan sonra da 3 yıl boyunca her 4 ayda bir rutin kontrollere gittim. Bu zaman zarfında, hastalığım ve tedavi yöntemleri hakkında araştırma yaptım. Doktorlarımla, arkadaşlarımla konuştum, interneti taradım. O zaman HIFU teknolojisini kullanan uygulamaları keşfettim. Sadece birkaç hastanede bu cihaz vardı, çok az doktor yöntemi tanıyordu … hastalarının kendilerine yenilikçi tekniklerle ilgili soru sormalarından çok memnun değillerdi! Kasım 2004'te, hastalık geriledikten kısa bir süre sonra, test sonuçlarım ve yeni biyopsi hastalığın nüksettiğini, yani radyoterapinin başarılı olmadığını, ileri tedavinin gerektiğini gösterdi. Radyoterapi artık söz konusu bile olamazdı, ikinci kez tedavi kontr-endike.(oysa HIFU, nükseden hastaya tekrar uygulanabilen bir tedavidir). Benim klinik durumumda son bir şans odaklanmış ultrason olabilirdi; ,statistikler ümit verici sonuçları gösteriyordu. Eğer ben istemeseydim, doktorumun bana o zaman hayatımı kurtaran tedaviyi önereceğinden çok emin değilim. İstemeniz gerek! Beni tedavi eden kliniğe yeni geliştirilmiş bir cihaz alınacaktı, yönetim işi çok ağırdan aldı. Aylarca bekledikten sonra, umutsuzluk içinde HIFU tedavisiyle mükemmel bir ün yapmış bir hastaneye gittim. Bundan sonra herşey hızla yürüdü. Muayene, anestezi muayenesi, hastanede 4 gün, sonra normal hayatıma döndüğüm evim. Tedavide, lokal anestezi altında bir rektal prob kullanılıyor, yaklaşık 2 saat sürüyor. Şahsen ben sekonder etkileri çok az yaşadım, çok az ağrı, hiç yorgunluk yok. Ocak 2006'da tedavi gördüm. Geçen haftaya kadar sonuçlarımı endişeyle bekliyordum, sonuçta geleceğin çözümü olan bu öncü tedaviye sahip yetenekli ve insan uzmanı doktorların elindeydim. Sonuçlarım bugün geldi (22 Mart 2006): PSA 0.01 ve biyopsiler negatif! Başka bir deyişle Ablatherm HIFU hayatımı kurtardı ve nihayet sonunda ve sonsuza kadar prostat kanserimi unutabilirim. Benimle ilgilenme süreçlerinde gecikmeler yaşadım ve bu kadar ciddi bir hastalığınız varsa bu gecikmeler kabul edilemez. Ablatherm cihazını kullanan bu teknik mevcut ancak çok az hastanın buna ulaşma şansı var. Bu utanç verici! Özellikle bu tedavinin benim gibi daha önce diğer tedavi yöntemlerinin işe yaramadığı hastaların hayatını kurtaracağını ve çok az insanın bilgi yetersizliği nedeniyle bu tekniğe ulaşabildiğini biliyorsanız. Anladım ki; HIFU gibi verimliliğini kanıtlamış tedavilere ulaşabilmek ve doktorlardan bunu isteyebilmek için doğru bilgiye sahip olmanız gerek.